Beroepsziekten.nl

Een verzekeringsarts heeft veel contact met patiënten. Hoe te handelen bij MRSA-dragerschap?

Bij de helpdesk van het NCvB komt een vraag binnen over MRSA-dragerschap bij een verzekeringsarts of bedrijfsarts. In de informatie die de vragensteller erop heeft nagelezen van RIVM, LCI, SWAB-richtlijn en WIP-richtlijnen wordt niet gesproken over de arts als drager. De verzekeringsarts heeft niet een intensief (verzorgend) contact met cliënten, maar geeft wel handen en doet ook (als dat nodig is) lichamelijk onderzoek. Het transmissierisico lijkt me niet heel groot, maar de verzekeringsarts heeft toch ook te maken met risicogroepen (zoals mensen met chronische aandoeningen, immuungecompromitteerde patiënten, etc). Zou de WIP-richtlijn voor de thuiszorg analoog kunnen worden toegepast om medewerkers alert te maken?

Antwoord:
Iedereen die beroepsmatig regelmatig contacten, zowel direct (handen geven) of indirect (uitademen, hoesten) etc. heeft, zou zich ervan moeten vergewissen of men verspreider van eventuele infectieziekten is. De verzekeringsarts en bedrijfsarts vormen daar geen uitzondering op. Zeker bij contacten met kwetsbare groepen is dit van belang. Door de search and destroy benadering in gezondheidszorginstellingen houden we het in ons land redelijk in de hand. Een goede gewone hygiëne is voor de verzekeringsarts/bedrijfsarts voldoende. Dat betekent wel dat de technische voorzieningen in ieder geval goed op orde zijn ( toiletten no touch maken, geen katoenen handdoeken, etc.) én voldoende ventilatie. Het hygiënisch gedrag (geen das of witte jas dragen) moet optimaal  zijn. Ook het alleen gebruiken van eigen werkmateriaal (pennen etc.) is aan te bevelen. Voorlichting en instructie zijn belangrijk. Daarnaast is het van belang een protocol te maken dat als iemand erg hoest, diarree of een huidziekte heeft, een wat terughoudende contactenpatroon aan te houden.
Overigens worden MRSA-dragers die een chronische huidaandoening (eczeem, psoriasis) of een luchtweginfectie hebben, snel zogenaamde superspreaders. Dit zijn de infectieuze hotspots die voor het merendeel van de infecties in een omgeving verantwoordelijk zijn.
Tenslotte kan ook de arts een infectieziekte via z’n werk oplopen zoals onlangs bleek bij de TBC besmetting bij een UWV.