Sommige mensen hebben meer kans een beroepsziekte te ontwikkelen dan anderen. De Gezondheidsraad bracht 14 december 2011 een rapport uit over de identificatie en bescherming van hoogrisicogroepen.
Identificatie en bescherming van hoogrisicogroepen is een relatief nieuw onderwerp voor de bedrijfsarts hoewel het zolang als de Arbowet bestaat al onderdeel uitmaakt van artikel 3. De Gezondheidsraad geeft aan hoe ermee kan worden omgegaan.
Op 14 december 2011 verscheen een belangrijk rapport van de Gezondheidsraad onder de titel “Leidraad voor identificatie en bescherming van hoogrisicogroepen“. Het beschrijft de hoogrisicogroepen onder de bevolking ten aanzien van de belasting met externe factoren zoals toxische en biologische agentia. Met hoogrisicogroepen worden mensen bedoeld die een verhoogd risico lopen in vergelijking met de gemiddelde mens. Het gaat dus om medisch kwetsbaren. Hoewel het geschreven is vanuit de risicogedachte, en bij het arbo-uitgangspunt meer het voorzorg/preventieprincipe geldt, staat er ook voor de bedrijfsarts belangrijke informatie in. De leidraad reikt instrumenten aan voor een consistente, systematische en transparante omgang met hoogrisicogroepen. De leidraad biedt een beoordelingskader voor de identificatie van hoogrisicogroepen en een afwegingskader voor de beslissing over de beleidsmatige omgang met hoogrisicogroepen.
Het verschil met arbo is dat in principe niemand gezondheidsschade mag oplopen in en door het werk. Dat kan op individueel werknemers/werkgeversniveau bijna altijd geregeld worden. Maar in de volksgezondheid moet men - gedwongen door de economische, technische en sociale realiteit - meestal kiezen voor een minder hoog ambitieniveau.
Bij de identificatie van hoogrisicogroepen kan men kiezen voor een ingang via kenmerken van het agens of een ingang via de ziekte of aandoening. Maar eigenlijk houdt de Gezondheidsraad een pleidooi om waar mogelijk te kiezen voor beiden tegelijkertijd. Overigens worden er geen absolute normen aangereikt maar geschetst welke verschillende kaders er zijn waar het probleem speelt en hoe ermee in de verschillende kaders kan worden omgegaan.
Op de website van KIZA (kennissysteem Infectieziekten en Arbeid) wordt in een artikel dieper ingegaan op de rol van biologische agentia in het identificeren en beschermen van hoogrisicogroepen.
Harry Stinis