Levercarcinoom

Bron: Arboportaal

Ziektebeeld

  • Er is sprake van leverkanker (levercarcinoom) als er groei is van kwaadaardige cellen die in de lever zijn ontstaan.
  • Kanker in de lever komt veel vaker voor als gevolg van uitzaaiing van kanker elders in het lichaam.
  • De meeste voorkomende klachten van leverkanker zijn ernstige vermoeidheid, misselijkheid en braken, geen eetlust, gewichtsverlies, vergrote lever, vochtophoping in de buik (ascites), geelzucht, soms gepaard gaande met jeuk.
  • De behandelingsmogelijkheden van leverkanker hangen sterk samen met de grootte van de tumor, de plaats van de tumor in de lever en met de leeftijd en algehele conditie van de patiënt.
  • In eerste instantie zal altijd worden nagegaan of een operatie mogelijk is waarbij een deel van de lever (inclusief de tumor) wordt verwijderd.
  • Andere behandelingsmogelijkheden zijn chemotherapie, afsluiting (embolisatie) van de leverslagader waardoor de tumor gebrek aan zuurstof en voedingsstoffen krijgt en het verhitten of bevriezen van de tumor. Welke behandeling zal kunnen worden toegepast hangt samen met de individuele situatie van de patiënt.
  • Levercarcinoom is moeilijk te genezen en heeft vaak een dodelijke afloop.

Oorzaken

  • Van leverkanker zijn een aantal oorzaken deels bekend:
    • Na een (langdurige) virusinfectie van de lever (hepatitis B en/of hepatitis C). Bij 30% van de patiënten met een chronische hepatitis B-infectie ontwikkelt zich leverkanker.
    • Als chronische hepatitis B niet goed wordt behandeld, zal 15-40% van de patiënten levercirrose (bindweefselvorming van de lever) ontwikkelen. Dit vergroot de kans op leverkanker aanzienlijk.
    • Het eten van voedsel dat besmet is met aflatoxine (een gif geproduceerd door een schimmel) en overmatig alcoholgebruik;
    • Blootstelling aan vinylchloride monomeer (VCM), een bouwsteen van PVC.
  • Mensen die via contact met bloed, bloedproducten of lichaamsvloeistoffen van geïnfecteerde patiënten risico lopen op een hepatitis B en C infectie, vormen een risicogroep voor werkgebonden leverkanker: personeel in de gezondheidszorg, inclusief laboratoriumpersoneel, personeel van gevangenissen en psychiatrische inrichtingen en politie of ambulancepersoneel.
  • Als beroepsmatige oorzaak voor leverkanker is ook vinylchloride monomeer (VCM) bekend. Deze stof, die wordt gebruikt bij de productie van polyvinylchloride (PVC), staat op de lijst van kankerverwekkende stoffen voor de mens. Het veroorzaakt bij herhaalde of langdurige blootstelling het zeldzame speciaal type leverkanker, het angiosarcoom van de lever.

Diagnostiek

  • Beeldvormend onderzoek (scans) en onderzoek van weefselmateriaal (biopsie).
  • Bloedonderzoek: een verhoogde concentratie in het bloed van het eiwit alfa-foetoproteine kan wijzen op leverkanker.
  • Voor een goede behandeling moet de uitbreiding van de ziekte te worden vastgesteld. Met behulp van een CT-scan van de buik kan worden bekeken hoe ver de ziekte in de lever is uitgebreid en of er uitzaaiingen in de lymfklieren of andere organen in de buik zijn. Een röntgenfoto van de longen wordt gemaakt om te zien of de longen vrij zijn van uitzaaiingen.

Vóórkomen

  • Leverkanker is een tamelijk zeldzame kankervorm. Jaarlijks wordt bij ongeveer 300 mensen in Nederland leverkanker vastgesteld, voor ongeveer twee derde bij mannen.
  • Bij mannen komt leverkanker vooral voor tussen de 60 en 74 jaar, vrouwen met leverkanker zijn gemiddeld ouder.
  • Het is onduidelijk hoeveel gevallen van leverkanker met het werk samenhangen.
  • Wereldwijd zijn ongeveer 150 gevallen van angiosarcoom door vinylchloridemonomeer beschreven.

Preventie

  • Hygiënische maatregelen ter voorkoming van bloedcontact en vaccinatie tegen hepatitis B. Op dit moment worden alleen de risicogroepen gevaccineerd.
  • Vroegtijdige behandeling van Hepatitis B en C kan het optreden van leverkanker voorkomen.
  • In de chemische procesindustrie zijn strenge maatregelen getroffen om de blootstelling aan vinylchloride monomeer te minimaliseren.

Meer informatie