Richtlijnen / Protocollen

Omschrijving Link
Code of practice on managing disability in the workplace (2001) Tripartite Meeting of Experts on the Management of Disability at the Workplace, 2001. ILO, TMEMDW/2001/2
Kwaliteitsbureau NVAB Richtlijnen voor bedrijfsartsen
Kwaliteitsinstituut voor de Gezondheidszorg CBO Publicaties
LCI-richtlijnen Protocollen, Draaiboeken en Stappenplannen van de Landelijke Coördinatiestructuur Infectieziektebestrijding
Leidraad Aanstellingskeuringen (2005)
Handelen van de arbodienst en de keurend arts bij een aanstellingskeuring  / B.C.H. de Zwart, A.N.H. Weel, C.W.G. Rayer, M.W. Heymans, C.T.J. Hulshof, J.A. Duvekot.

Eindresultaat van het project 'Verbetering van de kwaliteit van de aanstellingskeuringen' in opdracht van het Ministerie van SZW, het Ministerie van VWS, uitgevoerd door bureau AStri, in samenwerking met Mediforce, Verwey-Jonker Instituut, EMGO-Instituut en SKB.

National Guideline Clearinghouse  Klinische richtlijnen USA
NHG-Standaarden Standaarden van het Nederlands Huisartsen Genootschap

De NHG-Standaarden bevatten richtlijnen voor de behandeling en diagnostiek van een groot aantal aandoeningen die zich kunnen aandienen in de huisartsenpraktijk. Het gaat daarbij om een bundeling van adviezen om de kwaliteit van het medisch handelen te verbeteren. Elke NHG-Standaard richt zich op een bepaalde aandoening, klacht of risicofactor en doet duidelijke uitspraken over wat wel en niet goed handelen is.

Praktijkrichtlijnen (fysieke belasting) Gehandicaptenzorg Praktijk Richtlijnen Zorgverleners en Praktijk Richlijnen Ondersteunende Diensten
Rugklachten door werk Instrument voor het bepalen van de arbeidsgerelateerdheid van aspecifieke lage rugklachten.

Auteurs: J. Kuiper, L. Burdorf, M. Frings-Dresen et al.

Saltsa rapport, Het (2000) Richtlijnen voor de vaststelling van de arbeidsrelatie van Aandoeningen aan het Bewegingsapparaat in de Bovenste Extremiteit (ABBE's), 2000. J.K. Sluiter, K.M. Rest, M. Frings-Dresen.

Een rapport van het Coronel Instituut voor Arbeid, Milieu en Gezondheid, AMC.

Verzekeringsgeneeskundige protocollen Gezondheidsraad. Verzekeringsgeneeskundige protocollen

In haar verantwoording wijst de commissie op het bijzondere karakter van de gepresenteerde verzekeringsgeneeskundige protocollen. Deze zijn enerzijds gebaseerd op de kennis en expertise die in de recente professionele richtlijnen zijn vervat, anderzijds op de deskundigheid van de commissieleden. Ze onderscheiden zich daarmee van de gebruikelijke adviezen van de Gezondheidsraad, die in de regel berusten op een geheel eigen wetenschappelijke beoordeling. In het commentaar dat de protocollen begeleidt gaat de commissie in op de wijze waarop de nu gepresenteerde protocollen zich verhouden tot de eerder, in het advies Beoordelen, behandelen, begeleiden. Medisch handelen bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid, aanbevolen ontwikkeling van '3B-richtlijnen' en opbouw van 'mediprudentie'. Zij vestigt tevens de aandacht op het spanningsveld dat kan ontstaan wanneer er tekorten zijn aan zorgvoorzieningen die volgens de protocollen voor een adequate behandeling noodzakelijk zijn. Ook wijst zij, net als in het eerdere advies, op het belang van wetenschappelijk onderzoek voor een betere onderbouwing van de verzekeringsgeneeskundige beoordeling.

Werkgroep Infectie Preventie (WIP) Richtlijnen ter preventie van infecties die het gevolg zijn van verleende gezondheidszorg