Voor veel bakkers is de geur van versgebakken brood een dagelijkse metgezel. Maar achter deze ogenschijnlijke idylle schuilt een verborgen gezondheidsrisico. Net als voor veel andere natuurlijke stoffen, kunnen bakkers allergisch beroepsastma ontwikkelen door hoge blootstelling aan meelstof. Helaas wordt de relatie tussen gezondheidsklachten en werk vaak niet gelegd.

Uit het Nederlands Dagblad: ‘De gevolgen van asbest waren in de jaren zeventig al breed bekend. Toch bouwde Nederland het gebruik ervan maar langzaam af. Direct ingrijpen, zoals Zweden deed, had duizenden doden gescheeld, blijkt uit onderzoek van Lex Burdorf. Nederland besloot in 1978 om het gebruik van asbest geleidelijk af te bouwen. Pas in 1993 werd het helemaal verboden. In Zweden werd asbest al in 1982 vrijwel helemaal verboden.

‘… het boek De morbis artificum diatriba (‘Verhandeling over de ziekten der werkers’) van de Italiaanse medische hoogleraar Bernardino Ramazzini (1633-1714) markeert traditioneel het startpunt van de beschrijvingen van beroepsziekten. Toch zijn er al publicaties van vóór 1700. De bekende medicus en alchemist Paracelsus (1493-1541) heeft als eerste de beroepsziekten bij mijnwerkers beschreven. Er is evenwel een nog ouder document, gedateerd 1473, van de hand van een zekere Ulrich Ellenbog.

In de nacht van 17 en 18 januari heeft emeritus hoogleraar Carel Hulshof (op verzoek van de Gezondheidsraad en op persoonlijke titel) opgetreden op het nachtcongres over nachtwerk aan het spoor van Strukton, Railalert en Prorail. Het congres werd ook (bij Strukton Academy aan de Westkanaaldijk in Utrecht) 's nachts gehouden! Meer dan 150 deelnemers uit de spoorbedrijven en ook enkele bedrijfsartsen waren aanwezig. Goede sfeer en ook goede discussies, o.a.

Vier jaar geleden ging een enthousiaste, nog jonge chirurg aan het werk. Maar na het succesvol uitvoeren van een operatie bleef ze zelf achter met jeukende, rode handen met eczeem. De chirurg legde zelf al direct de link tussen de symptomen en het werken met handschoenen, maar hoe kun je het werk als chirurg nog doen als je zo heftig reageert op zo’n essentieel ‘instrument’ binnen het werk?