Een recordaantal Nederlanders heeft dit jaar al een beroep gedaan op een regeling voor mensen met een ernstige ziekte die is veroorzaakt door het werken met gevaarlijke stoffen.

Nadat vorig jaar de eerste drie post-COVID expertisecentra voor volwassenen startten in Maastricht UMC+, Amsterdam UMC en Erasmus MC openen dit jaar nog eens vier andere expertisecentra de deuren. Recent startten het Leids UMC en het UMC Groningen met een expertisecentrum en vanaf 1 september volgen ook Radboudumc en UMC Utrecht.

Sommige mensen houden langdurige klachten nadat ze COVID-19 (corona) hebben gehad. Het gaat dan om de volgende klachten: 

Indrukwekkende documentaire over Limburg en de littekens van de mijnindustrie. ‘Een halve eeuw na de sluiting van de mijnen zijn ze nog altijd niet vergeten: de mijnwerkers die ondergronds dodelijk verongelukten en de mannen die zijn gestorven aan stoflongen, beroepsziekte nr. 1 van de mijnwerkers. Het ondergrondse werk is zwaar en levensgevaarlijk’: Het stof daalt | NPO Start

Uit het Nederlands Dagblad: ‘De gevolgen van asbest waren in de jaren zeventig al breed bekend. Toch bouwde Nederland het gebruik ervan maar langzaam af. Direct ingrijpen, zoals Zweden deed, had duizenden doden gescheeld, blijkt uit onderzoek van Lex Burdorf. Nederland besloot in 1978 om het gebruik van asbest geleidelijk af te bouwen. Pas in 1993 werd het helemaal verboden. In Zweden werd asbest al in 1982 vrijwel helemaal verboden.

‘… het boek De morbis artificum diatriba (‘Verhandeling over de ziekten der werkers’) van de Italiaanse medische hoogleraar Bernardino Ramazzini (1633-1714) markeert traditioneel het startpunt van de beschrijvingen van beroepsziekten. Toch zijn er al publicaties van vóór 1700. De bekende medicus en alchemist Paracelsus (1493-1541) heeft als eerste de beroepsziekten bij mijnwerkers beschreven. Er is evenwel een nog ouder document, gedateerd 1473, van de hand van een zekere Ulrich Ellenbog.