Vrijdag 21 november vond de Heijermanslezing plaats. In het eerste deel werden de deelnemers geprikkeld kritisch te reflecteren over het omgaan met diagnose, preventie en arbeidsadvies bij auto-immuunziekten die mogelijk beroepsgerelateerd zijn. Het tweede deel stond van het programma stond in het teken van het bewegingsapparaat.

Onderwerpen: Auto-immuunziekten en bewegingsapparaat.

De Heijermanslezing begint met het onderwerp auto-immuunziekten door werk. Aan bod komt de complexiteit van causaliteit bij deze multi-causale aandoeningen; waar lopen we tegenaan en wat doen we met de blootstelling? Bij deze aandoeningen worden vaak geen preventieve acties ingezet omdat we geen harde uitspraken durven te doen over een causale relatie tussen blootstelling en ziekte, maar is dat juist?

Eén van de meest gemelde beroepsziekten is de tenniselleboog. Een behandelopties bij langdurige klachten is injectietherapie. AIOS orthopedie Renée Keijsers en collega’s laten in hun RCT zien dat alleen gestandaardiseerde perforatie net zo goed werkt als het gebruik van autoloog bloed of dextrose in de behandeling. Bijzonder – ze heeft ook gekeken of de effecten anders zijn bij werkenden waarbij de pijn is ontstaan of verergerd door het werk– dat maakte (helaas) niet uit: