Het vaststellen van een beroepsziekte is niet altijd even eenvoudig. Klachten waarmee werkenden naar de bedrijfsarts komen zijn vaak aspecifiek en mogelijk werkgerelateerd, maar daarmee nog geen beroepsziekten. Gecombineerd met informatie over blootstelling aan risicofactoren in het werk kunnen deze klachten wél dienen als vroegsignalen van beroepsziekten en daarmee aangrijpingspunt voor preventieve acties. Als werk het probleem is van ziekte, is een behandeling niet de oplossing.

Beroepsziekten: voorkómen is beter dan behandelen

Bekijk de opname van de oratie ->

Multidisciplinaire samenwerking tussen arboprofessionals is belangrijk voor de preventie van aandoeningen veroorzaakt door beroepsgebonden blootstelling aan schadelijke stoffen. Dat is een van de conclusies uit het recente onderzoeksrapport van het NCvB-project ‘Signalering en preventie van huid- en luchtwegaandoeningen veroorzaakt door schadelijke stoffen’.
 

Een gebrekkige samenwerking tussen arbeidshygiënist en bedrijfsarts belemmert het implementeren van preventieve maatregelen op het gebied van schadelijke stoffen. Als een bedrijfsarts actief gezondheidsklachten vroeg signaleert is dat een bevorderende factor. Dat zijn enkele uitkomsten van een NCvB-onderzoek in het kader van de overheidscampagne ‘Veilig werken met gevaarlijke stoffen’.

Ieder jaar krijgt het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten meerdere vragen via de helpdesk of een liesbreuk wel of niet door werk kan zijn veroorzaakt. Dit was een goede aanleiding voor de 3e jaars geneeskundestudent Denzel Hondenbrink om zijn bachelorthesis aan deze vraag te wijden. Zijn systematische review met meta-analyse is de basis van de nieuwe registratierichtlijn liesbreuk (Hernia Inguinalis, CAS-code S631, ICD-10-codes: K40).