Deze week zijn vijf BAH-kaarten geactualiseerd. In samenwerking met het RIVM is het streven om jaarlijks minimaal vijf kaarten te herzien. Deze week zijn de infectieziektes hepatitis C, mazelen, leptospirose, TBE en scabiës geactualiseerd. 

BAH staat voor Biologisch Arbeidshygiënisch. Bij het omgaan met biologische agentia schiet de traditionele arbeidshygiënische aanpak vaak tekort, waardoor een aparte BAH-strategie noodzakelijk is. Het is bijvoorbeeld meestal niet haalbaar om het agens volledig te verwijderen of te vervangen aan de bron. Bovendien spelen omgevingsfactoren zoals temperatuur en luchtvochtigheid een grote rol in het bepalen van het risico, terwijl er ook geen eenduidige grenswaarden zijn vastgesteld. Ook de mate van gevoeligheid verschilt per individu: mensen met een verminderde afweer kunnen al ziek worden bij minimale blootstelling, terwijl anderen met een goede immuniteit, bijvoorbeeld door vaccinatie, zelfs bij hogere blootstelling geen klachten ontwikkelen.

De BAH-kaarten volgen een vaste structuur, te beginnen met algemene informatie uit de relevante LCI-richtlijnen, aangevuld met informatie over het melden van beroepsziekten en stappen volgens het BAH-principe: generieke en branche-specifieke maatregelen, bronbestrijding, organisatorische en technische maatregelen, persoonlijke maatregelen en medische interventies (zoals vaccinatie, pre- en post-expositie en vroegbehandeling). Ook wordt aandacht besteed aan medewerkers met een verhoogde medische kwetsbaarheid.

Multidisciplinariteit
Om deze aanpak succesvol toe te passen, is een nauwe samenwerking tussen de arbeidshygiënist en de bedrijfsarts essentieel. De arbeidshygiënist richt zich op het analyseren van de manieren waarop blootstelling kan plaatsvinden en onderzoekt welke technische en organisatorische oplossingen mogelijk zijn om deze blootstelling te verminderen. De bedrijfsarts neemt de medische kant voor zijn rekening, waaronder het beoordelen van opties als vaccinatie en profylaxe na blootstelling. Door hun expertise te bundelen, krijgen zij inzicht in de individuele risico’s en kwetsbare groepen, en kunnen zij gezamenlijk de meest geschikte maatregelen bepalen.

//