Wat stimuleert bedrijfsartsen bij het melden van beroepsziekten?

Occupational Medicine heeft de kwalitatieve studie naar bevorderende en belemmerende factoren bij het vaststellen van beroepsziekten van het NCvB gepubliceerd en bevorderende factoren zijn bijvoorbeeld heldere case definities en besliscriteria voor beroepsziekten zoals in de NCvB registratierichtlijnen.

De titel van het artikel is ‘Perceived barriers and facilitators in the assessment of occupational diseases’. In 2017 is een kwalitatief onderzoek uitgevoerd onder 24 bedrijfsartsen. Door middel van twaalf interviews en twee focusgroepen werd in beeld gebracht waar zij tegenaan lopen bij het herkennen en melden van beroepsziekten. De door de bedrijfsartsen genoemde belemmeringen voor het vaststellen van beroepsziekten waren onzekerheid over het aandeel werk, gebrek aan informatie over blootstelling in het werk, de consequenties zoals extra gedoe en de mogelijke juridische gevolgen van een vaststelling, gebrek aan motivatie, twijfel over het nut van registratierichtlijnen en onduidelijkheid over het verschil tussen beroepsziekten en ongevallen.
Als mogelijke oplossingen voor het vaststellen werden kennisontwikkeling en maatschappelijke aandacht voor beroepsziekten genoemd. Kennisontwikkeling, waardoor artsen de bestaande richtlijnen beter kennen en situaties juist kunnen inschatten. Dit zou kunnen helpen de genoemde onzekerheid bij het vaststellen van beroepsziekten te verminderen. Ook ruimte in het contract met werkgever, toegang tot de werkvloer, extra focus, externe expertise en feedback door intercollegiale toetsing werden als oplossingen benoemd. Zichtbare verbeteringen op het gebied van preventie en arbeidsomstandigheden alsmede gebruiksvriendelijkheid van het IT-systeem kunnen bijdragen aan het duidelijk maken van het nut van melden.
De boodschap van dit onderzoek is dat bedrijfsartsen geholpen worden bij het vaststellen van beroepsziekten door middel van heldere case definities en besliscriteria voor beroepsziekten (bijvoorbeeld de NCvB registratierichtlijnen), adequate beoordeling van de blootstelling aan risicofactoren in het werk (bijvoorbeeld de wettelijk geregelde toegang tot de werkplek) en ondersteuning met externe expertise (bijvoorbeeld de NCvB helpdesk).

Table 1. Barriers and facilitators in the assessment of occupational diseases (ODs) according to Dutch occupational physicians (n=24)

Themes

Barriers (-) and Facilitators (+) in assessment of occupational diseases

1. Definition OD

-: Distinction between occupational disease and occupational injury
-: Attribution to work of 50%
+: Possibility for uncertainty in assessment
+: Scaling in work-relatedness

2. Exposure information

-: Limited information about exposure history
-: Limited access to workplace
+: Contract employer for workplace assessment
+: Regulation for entrance to workplaces

3. Work attribution

-: Individual vulnerability
-: Multifactorial causes
-: Unfamiliarity with work-related diagnosis
+: Education & training
+: Feedback and consultation from professional peers
+: Feedback with epidemiological (trend) information
+: Case reports & best practice

4. Tools

-: Doubt about validity of guidelines
-: Non-practical guidelines
+: Practical guidelines
+: Decision tools

5. External expertise

-: Waiting time
-: Costs
+: Professional help with diagnosis
+: Independent assessment

6. Motivation

-: Lack of time
-: Lack of usefulness
-: Lack of urgency
-: Lack of focus
+: Focus & monitoring of suspected cases
+: Professional status of occupational physician
+: Statement for decision of occupational disease
+: Link with primary and secondary prevention
+: Societal interest in occupational diseases

7. Consequences

-: Financial claim by workers
-: Liability of employers
-: Worsening prognosis return to work