‘Het asbestverbod kwam relatief laat, ondanks vroeg wetenschappelijk bewijs. De belangrijkste redenen waren economische belangen, trage politieke besluitvorming, gebrek aan acute zichtbaarheid van de schade, en de keuze voor een stapsgewijze aanpak. Hoewel de daling van het aantal asbestslachtoffers is ingezet, zal het gezien de latentietijd nog decennia duren voordat deze (beroeps)ziekte is verdwenen.

Bouwmaterialenbedrijf Eternit wordt strafrechtelijk vervolgd voor de dood van twee oud-medewerkers en een partner van een van deze oud-werknemers. Zij zouden zijn overleden als gevolg van langdurige blootstelling aan asbestvezels tijdens hun werk bij Eternit. (Bron: NOS - Bouwfabrikant Eternit vervolgd)

Uit het Nederlands Dagblad: ‘De gevolgen van asbest waren in de jaren zeventig al breed bekend. Toch bouwde Nederland het gebruik ervan maar langzaam af. Direct ingrijpen, zoals Zweden deed, had duizenden doden gescheeld, blijkt uit onderzoek van Lex Burdorf. Nederland besloot in 1978 om het gebruik van asbest geleidelijk af te bouwen. Pas in 1993 werd het helemaal verboden. In Zweden werd asbest al in 1982 vrijwel helemaal verboden.

Per 1 januari 2023 is de regeling Tegemoetkoming Stoffengerelateerde Beroepsziekten (TSB) ingevoerd. Werkenden die ziek zijn geworden door het werken met schadelijke stoffen kunnen dan een éénmalige tegemoetkoming aanvragen van € 22.839. Vooralsnog geldt de regeling TSB voor drie beroepsziekten; longkanker door asbest, allergisch beroepsastma en chronische encefalopathie door oplosmiddelen (CSE of schildersziekte).

Op vrijdag 29 maart 2019 heeft de ministerraad een voorstel gedaan aan de Tweede Kamer over de aanstaande regeling voor financiële vergoeding (een eenmalige uitkering van ruim 20.000 euro) aan OPS slachtoffers.  Hoe die vergoeding, de criteria ervoor en de praktische regelingen er precies uit zullen zien, is nog niet duidelijk. Hierover zal waarschijnlijk pas in de zomer van 2019 meer duidelijkheid komen. Wat houdt het voorstel in?