Vrijdag 21 november vond de Heijermanslezing plaats. In het eerste deel werden de deelnemers geprikkeld kritisch te reflecteren over het omgaan met diagnose, preventie en arbeidsadvies bij auto-immuunziekten die mogelijk beroepsgerelateerd zijn. Het tweede deel stond van het programma stond in het teken van het bewegingsapparaat.

Onderwerpen: Auto-immuunziekten en bewegingsapparaat.

De Heijermanslezing begint met het onderwerp auto-immuunziekten door werk. Aan bod komt de complexiteit van causaliteit bij deze multi-causale aandoeningen; waar lopen we tegenaan en wat doen we met de blootstelling? Bij deze aandoeningen worden vaak geen preventieve acties ingezet omdat we geen harde uitspraken durven te doen over een causale relatie tussen blootstelling en ziekte, maar is dat juist?

Het zes-stappenplan voor bedrijfsartsen voor het signaleren, diagnosticeren, melden en preventie van beroepsziekten is positief uit een eerste evaluatie gekomen. Dit blijkt uit een  evaluatierapport.
 

Wat gebeurt er als bedrijfsartsen zelf te maken krijgen met een burn-out? Wie waarborgt hun gezondheid? Maxime de Jong, student sociale geneeskunde, deed er onderzoek naar en stuit op een opvallende gebrek aan data, mede veroorzaakt door onderrapportage.
 

Ieder jaar krijgt het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten verschillende vragen via de helpdesk of een liesbreuk wel of niet door werk kan zijn veroorzaakt. Tot voor kort kon daar geen goed antwoord op worden gegeven omdat de kwaliteit van het beschikbare onderzoek onvoldoende was. Een proefschrift van de Deense Marie Vad heeft daar verandering in gebracht.